Jak czytać link od prawej do lewej. Jedyna umiejętność, której potrzebujesz przeciw phishingowi

Większość pytań, które dostaję, sprowadza się do jednego: „czy ta strona jest prawdziwa?”. Ludzie patrzą na wygląd strony, a wygląd da się skopiować w kilka minut. Podrobić domeny nie da się tak łatwo.

Domena to fragment przed pierwszym pojedynczym ukośnikiem

Znajdź w adresie pierwszy pojedynczy znak / po https://. To, co stoi tuż przed nim, czytaj od końca. Zwykle ostatnie dwa człony to właściciel strony. Wszystko na lewo może sobie dopisać każdy.

W drugim adresie właścicielem jest weryfikacja-konta.example, a nazwa banku to tylko dopisek na początku. W trzecim zamiast małego „l” jest cyfra 1, co w drobnym druku na telefonie łatwo przeoczyć. Przykłady są zmyślone, sztuczka nie.

Kłódka oznacza szyfrowanie, nie uczciwość

HTTPS mówi, że połączenie jest szyfrowane. Nie mówi, kto jest po drugiej stronie. Oszust też może mieć certyfikat i często go ma.

Nazwa nadawcy też kłamie

W poczcie widzisz zwykle tylko nazwę wyświetlaną, a tę każdy może ustawić dowolnie. Kliknij w nią i zobacz pełny adres. Podobnie jest z SMS-ami: nazwę nadawcy da się podrobić, a fałszywa wiadomość potrafi pojawić się w tym samym wątku co prawdziwe. To, że SMS „od kuriera” wylądował pod poprzednimi, niczego nie dowodzi.

Skróty i kody QR

Skrócony link i kod QR ukrywają adres. Telefon zwykle pokazuje podgląd przed otwarciem, więc przeczytaj go. Kod QR naklejony na parkomacie też może być podróbką.

Zasada, która działa zawsze

Do banku, kuriera i urzędu nie wchodź z linku w wiadomości. Otwórz aplikację albo wpisz adres sam. Jeśli sprawa jest prawdziwa, znajdziesz ją po zalogowaniu.

Podejrzane SMS-y możesz przekazać na numer 8080, a strony zgłosić do CERT Polska na incydent.cert.pl. Pomaga to innym, nawet gdy Ty nie dałeś się nabrać. Sprawdź się w naszym teście z pięcioma wiadomościami.